Artikel

> Artikelen   > Stel je voor...

STEL JE VOOR...

wanden met fotoprints

Een veel gebruikt middel om het interieur van verzorgingshuizen vrolijker te maken- fotoprints die een gehele wand innemen; relatief goedkoop, en met veel effect. Maar hoe komen deze ruimtes over op iemand met dementie?

Stel je voor...

Je hebt een black-out, en je wordt wakker zonder enig besef van waar je bent, en hoe je hier komt. Je hebt een heel vaag idee van wie je precies bent; je weet niet meer hoe oud je bent, (18? 24?, net van school, getrouwd, tegen je pensioen aan? Hoe zat het ook weer? ...)

 

Natuurlijk ben je niet gek, maar je voelt je wel heel onzeker over de plek waar je bent. Herken je iets? Wat geeft je houvast?

Je geneert je voor je onmacht, en wil het liefst met wat aanknopingspunten 'gewoon' handelen, net als iedereen die je om je heen ziet. Want het is duidelijk dat jij alleen bent in je verwarring...

 

Net als wanneer je een gesprekje hebt met iemand van wie je je niet meer precies herinnert wie het ook al weer was: als je maar even verder praat, kom je er vast wel achter; dan krijg je vanzelf wat meer informatie waar je houvast aan hebt.

Zo loop je wat rond, of kijk je om je heen, om te zien of er aanwijzingen zijn die je vertrouwd voorkomen, die herkenbaar zijn, zodat je weet waar je bent.

 

... en je ziet:

Een boekenkast waar iemand plots achter verdwijnt. Een sprookje, een geheime gang in een kasteel met dwaalroutes, Anne Frank...?

Een intimiderend bos, met rare verhoudingen, en een eng soort hert dat zich verschuilt, terwijl je  vloerbedekking voelt onder je voeten?

Een Engelse brievenbus

(waar ben ik?)

... maar je kunt je er niet aan vastpakken als je steun zoekt, want hij zit plat in de muur, net als het venster - een straat maar het is geen straat, ...

In wat voor nachtmerrie ben je dan beland??

Wat ontwerpers met de beste bedoelingen als 'belevings-ruimte' vormgeven, met het idee bewoners van P.G.-afdelingen een herkenbare en stimulerende omgeving te bieden, is vaak enorm verwarrend, onrustig, en kan zelfs angstaanjagend overkomen.

Dit soort ideeën tonen erg weinig kennis van en inleving in de belevingswereld van ouderen met dementie...

 

Het bovenstaande stukje geeft op een simpele manier goed weer hoe een persoon met dementie zich van tijd tot tijd voelt ten opzichte van zijn omgeving. Wat heb je in zo'n situatie wél nodig?

 

>> Lees verder: Beleving

Nog een voorbeeld:

Een geabstraheerd "businterieur" met voortglijdende landschapsbeelden op monitoren.

Kostbaar, met veel inspanning en de beste bedoelingen gerealiseerd, en totaal ontregelend.

En deze:

Een kakafonie aan stadsbeelden, rare perspectieven en uitsnedes, en compleet desoriënterend.

(overigens geldt dat ook voor bezoekers zonder dementie)

Informatie delen

 

Heb je opmerkingen, aanvullingen of vragen? Graag!

Wij delen graag zoveel mogelijk informatie, en staan open voor nieuwe inzichten.

Neem contact op >

Deze website is een initiatief van

Bureau Kroner architecten, Den Haag

Over ons >